Ποιότητα ζωής και αιδοιοκολπική υγεία στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ομάδας υψηλού κινδύνου για θρομβοεμβολικές διαταραχές

Ποιότητα ζωής και αιδοιοκολπική υγεία στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ομάδας υψηλού κινδύνου για θρομβοεμβολικές διαταραχές

Iu.Davydova, S.Kornienko, A.Limanskaya, V.Baranova

SI “Institute of Pediatrics, Obstetrics and Gynecology National Academy of Medical Sciences of Ukraine”, Kyiv, Ukraine

Εισαγωγή

Η μετεμμηνοπαυσιακή αιδοιοκολπική υγεία έχει το σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των γυναικών σε αυτήν την ηλικιακή κοόρτη, συμπεριλαμβανομένων των διαπροσωπικών σχέσεων, της σεξουαλικής λειτουργίας και της ικανότητας εργασίας. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές γυναίκες δεν προσφεύγουν σε επίσκεψη σε γιατρό για συμβουλές επάνω σε αυτό το θέμα, αλλά προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα παθολογικά τους συμπτώματα από μόνες τους [8,9,10]. Έτσι, παρά το γεγονός ότι περίπου οι μισές μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες βιώνουν ξηρότητα, ερεθισμό, κνησμό, δυσουρία και δυσπαρεύνια, παραμένουν ανενημέρωτες για τις φυσικές υποοιστρογονικές μετεμμηνοπαυσιακές αιδοιοκολπικές αλλαγές και την ανάγκη να λάβουν ασφαλείς, αποτελεσματικές και καλά ανεκτές θεραπείες. Επειδή οι γυναίκες διστάζουν να αναζητήσουν βοήθεια για τα συμπτώματα, μια προορατική προσέγγιση στις συζητήσεις για την αιδοιοκολπική δυσφορία θα βελτίωνε τη διάγνωση και τη θεραπεία [3,4,6].

Πρέπει να σημειωθεί ότι ακόμα λιγότερες εμμηνοπαυσιακές γυναίκες γνωρίζουν για τους ατομικούς κινδύνους θρομβοεμβολικών επιπλοκών, οι οποίοι μπορούν να περιορίσουν σημαντικά την πιθανότητα χρήσης θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης. Σήμερα, υπάρχουν αρκετές επιλογές για ιατρική φροντίδα για τις γυναίκες με ατροφικές αλλαγές στον κολπικό βλεννογόνο και συμπτώματα ξηρότητας, συμπεριλαμβανομένων των λιπαντικών, αλοιφών, κολπικών μορφών φαρμάκων που περιέχουν οιστρογόνα [2,5,7]. Αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι μια ατομική επιλογή θεραπείας για κάθε γυναίκα με αιδοιοκολπικές ατροφικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας ψυχολόγου, μια εκτίμηση του κινδύνου θρομβοεμβολικών επιπλοκών, τη συνταγογράφηση ενός φαρμάκου με βέλτιστο προφίλ αποτελεσματικότητας. Αναλύοντας τα δεδομένα για τη χρήση προσωπικών λιπαντικών και ενυδατικών κρεμών, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι είναι αποτελεσματικά στη μείωση της δυσφορίας και του πόνου κατά τη συνουσία για μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με ήπια και μέτρια κολπική ξηρότητα, με πραγματικές αντενδείξεις σε οιστρογόνο. Όσον αφορά την επιλογή ενυδατικών κρεμών πρέπει να συμβουλεύουμε τις γυναίκες να επιλέγουν ένα προϊόν με ισορροπία και στην ωσμωτικότητα και στο pH, και φυσικά αυτό που μοιάζει περισσότερο με τις κολπικές εκκρίσεις [2,5,6,8].

Ο στόχος είναι να αξιολογηθεί η ποιότητα υγείας σε γυναίκες με αιδοιοκολπική ατροφία (VVA) και κινδύνους θρομβοεμβολικών διαταραχών.

Υλικά και μέθοδοι

Υπήρχαν 188 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (ηλικίας 52-58) στην ομάδα παρατήρησης, μεταξύ των οποίων το 38,3 % διαγνώστηκε με ήπια αρτηριακή υπέρταση και το 23,9% – με διαβήτη τύπου 2. Τα κριτήρια για ένταξη στην ομάδα παρατήρησης είναι η παρουσία συμπτωμάτων ατροφικής αιδοιοκολπίτιδας, ένας αυξημένος κίνδυνος θρομβοεμβολικών επιπλοκών (ετερόζυγοι ή ομόζυγοι φορείς γονιδίων συγγενούς θρομβοφιλίας, την παρουσία προηγούμενου ιστορικού φλεβικής θρομβοεμβολής, την παρουσία συγγενών πρώτης γραμμής που κατέληξαν από θρομβοεμβολικές επιπλοκές έως την ηλικία των 50). Η κατανόηση του προσωπικού κινδύνου των θρομβοεμβολικών διαταραχών οδήγησαν στην άρνηση χρήσης οποιασδήποτε μορφής φαρμάκων που περιείχαν οιστρογόνα (τόσο από του στόματος ή διαδερμικά). Ο βαθμός VVA αξιολογήθηκε από το δείκτη κολπικής υγείας (Πίνακας 1) [1]. Χρησιμοποιήσαμε την περίπλοκη προσέγγιση για θεραπεία: επίσκεψη σε ιατρό ψυχολόγο, επίσκεψη σε μαιευτήρα- γυναικολόγο για τη φυσιολογία των μετεμμηνοπαυσιακών αλλαγών στο μεταβολισμό των σεξουαλικών ορμονών και συμβουλέψαμε τις γυναίκες με ήπια έως μέτρια κολπική ξηρότητα να χρησιμοποιούν το Gynorm (βασισμένο στο υαλουρονικό οξύ) για 14 ημέρες, μία φορά την ημέρα.

Πίνακας 1

Δείκτης κολπικής υγείας

Βαθμός

Συνολική ελαστικότητα

Χαρακτηριστικά έκκρισης υγρών

Εύρος κολπικού pH

Επιθηλιακός βλεννογόνος

Υγρασία

1

Καμία

Καθόλου

>6,1

Πετέχεια σημειώθηκε
την πριν επαφή

Καμία, βλεννογόνος
με φλεγμονή

2

Κακή

Ελάχιστα αχνό κίτρινο

5,6-6,0

Αιμορραγεί με ελαφριά επαφή

Καμία, ο βλεννογόνος δεν έχει φλεγμονή

3

Καλή

Επιφανειακά, αραιό άσπρο

5,1-5,5

Αιμορραγεί κατακόρυφα

Ελάχιστη

4

Καλή

Μέτρια, αραιό άσπρο

4,7-5,0

Όχι εύθρυπτος, αραιός
βλεννογόνος

Μέτρια

5

Εξαιρετική

Φυσιολογικά (άσπρο μαλλοειδές)

<4,6

Μη εύθρυπτος, φυσιολογικός βλεννογόνος

Φυσιολογική

Αποτελέσματα

Τα δεδομένα για τα συμπτώματα σε γυναίκες με VVA παρουσιάζονται στον Πίνακα 2.

Πίνακας 2

Συμπτώματα σε γυναίκες με VVA

Σύμπτωμα

%

Κολπική ξηρότητα

82,9

Πόνος

45,2

Κνησμός

23,4

Αίσθημα καύσου

22,3

Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή

46,8

Τα δεδομένα για αλλαγές στην ποιότητα ζωής παρουσιάζονται στον Πίνακα 3.

Πίνακας 3

Ποιότητα ζωής σε γυναίκες της ομάδας παρατήρησης πριν τη θεραπεία

Παράμετρος

%

Αποχή από τη συνουσία

23,9

Μείωση της ικανότητας εργασίας

51,1

Διαταραχές της διάθεσης

89,4

Μείωση των καθημερινών δραστηριοτήτων

83,5

Όλες οι γυναίκες στην ομάδα παρατήρησης ανέφεραν σχετικά με τη συμμόρφωση με τη θεραπεία με Gynorm. Πρέπει να σημειωθεί ότι 12 (6,4%) γυναίκες παρουσίασαν αίσθηση ελαφρού καψίματος όταν χρησιμοποίησαν τη γέλη τις δύο πρώτες ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας, αλλά καμία δεν σταμάτησε την αγωγή. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι 18 (9,6%) γυναίκες σημείωσαν τη δυσφορία από το στάξιμο της γέλης στο εσώρουχο, αλλά μετά από επανειλημμένες εξηγήσεις για τη σωστή τοποθέτηση του δοχείου στον κόλπο και την αλλαγή του στυλ εισαγωγής της γέλης, αυτά τα παράπονα σταμάτησαν.

Τα δεδομένα για τα συμπτώματα ανακούφισης από την VVA παρουσιάζονται στον Πίνακα 4.

Πίνακας 4

Συμπτώματα VVA που αναφέρθηκαν μετά τη θεραπεία

Σύμπτωμα

%

Κολπική ξηρότητα

28,7

Πόνος

7,9

Κνησμός

11,7

Αίσθημα καύσου

4,7

Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή

9,5

Τα δεδομένα για τις αλλαγές στην ποιότητα ζωής παρουσιάζονται στον Πίνακα 5.

Πίνακας 5

Ποιότητα ζωής σε γυναίκες της ομάδας παρατήρησης μετά τη θεραπεία

Παράμετρος

%

Αποχή από τη συνουσία

1,1

Μείωση της ικανότητας εργασίας

7,4

Διαταραχές της διάθεσης

4,7

Μείωση των καθημερινών δραστηριοτήτων

5,8

Τα δεδομένα για το VHI πριν και μετά τη θεραπεία παρουσιάζονται στον Πίνακα 6. Σε μια ομάδα γυναικών η εμμηνοπαυσιακή περίοδος των οποίων διήρκεσε κάτω από 4 χρόνια, λήφθηκαν ελαφρώς καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με την ομάδα γυναικών με εμμηνοπαυσιακή περίοδο που ξεπέρασε τα 4 χρόνια. Θα μπορούσε να εξηγηθεί ότι η VVA είναι μια χρόνια, εξαρτώμενη από την ηλικία πάθηση που προκαλείται από την μετεμμηνοπαυσιακή ανεπάρκεια οιστρογόνων.

Πίνακας 6

Αξιολόγηση του VHI πριν και μετά τη θεραπεία

Έτη εμμηνόπαυσης

VHI πριν τη θεραπεία

VHI μετά τη θεραπεία

Τιμή p

Κάτω από 4

11,2+3,1

21,6+2,4

<0.05

Πάνω από 4

10,2+2,1

19,8+2,5

<0.05

Συμπεράσματα

Υπάρχουν πλέον διαθέσιμες πολλές θεραπευτικές επιλογές για τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αλλά είμαστε σίγουροι ότι η θεραπεία πρέπει να εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψη την προτίμηση της γυναίκας και τους καρδιαγγειακούς κινδύνους. Στην ομάδα παρατήρησής μας μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με VVA και σε υψηλό κίνδυνο για θρομβοεμβολικές διαταραχές επιτεύχθηκε η σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής. Ο υψηλός κίνδυνος θρομβοεμβολικών διαταραχών το κατέστησε αρκετά αδύνατον να χρησιμοποιηθούν φάρμακα που περιέχουν οιστρογόνα για να διορθωθούν τα συμπτώματα της VVA και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής σε αυτήν την ομάδα γυναικών.

Η προσέγγισή μας ήταν να ενώσουμε τις προσπάθειες μαιευτήρων-γυναικολόγων και ψυχολόγων στην εδραίωση της επικοινωνίας με αυτήν την ομάδα γυναικών. Εξηγήσαμε ότι τα συμπτώματα θα μπορούσαν να επιδεινωθούν λόγω απουσίας κατάλληλης θεραπείας, οδηγώντας σε προοδευτική σεξουαλική δυσλειτουργία και δυνητικά σοβαρές ουρογυναικολογικές συνέπειες.

Ήταν η ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη που επέτρεψε στις γυναίκες της ομάδας παρατήρησης να πεισθούν ότι όλα όσα συμβαίνουν σε αυτές έχουν μια φυσιολογική εξήγηση, και επιπλέον, ότι υπάρχουν φάρμακα στη σύγχρονη ιατρική που μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την κατάσταση της υγείας τους χωρίς να αυξάνουν τον προσωπικό τους κίνδυνο για θρομβοεμβολικές επιπλοκές.

Η χρήση του Gynorm ως το φάρμακο που βασίζεται σε υαλουρονικό οξύ επιτρέπει την επίτευξη της σημαντικής βελτίωσης της ποιότητας ζωής λόγω της επίδρασης στην πιθανότητα του κολπικού επιθηλίου να διατηρήσει το υγρό, να εξουδετερώσει την ανάπτυξη λοίμωξης, το οποίο, ως αποτέλεσμα, οδηγεί σε μια μείωση σε τραυματισμό ιστού.

Συνιστούμε έντονα να ξεκινήσετε τη θεραπεία ήδη από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων VVA και να τη διατηρήσετε όσο περνάει ο χρόνος, λόγω της χρόνιας φύσης των παθήσεων. Πιστεύουμε ότι οι γυναικολόγοι και οι ψυχολόγοι σε μια ομάδα μπορούν να κάνουν πολλά για να βελτιώσουν την VVA δίνοντας κατάλληλο χρόνο και προσοχή σε αυτήν την πάθηση, αποκαθιστώντας εκ τούτου τη σεξουαλική υγεία και την ποιότητα ζωής πολλών εμμηνοπαυσιακών γυναικών, ειδικά με υψηλούς θρομβοεμβολικούς κινδύνους.

Βιβλιογραφία

  1. Bachmann A.,  Nevadunsky  N.S.    Diagnosis and treatment of atrophic vaginitis.// Am Fam Physician. 2000;61:3090–6.
  2. Chen J., Geng L., Song X., Li H., Giordan N., Liao Q. Evaluation of the efficacy and safety of hyaluronic acid vaginal gel to ease vaginal dryness: a multicenter, randomized, controlled, open-label, parallel- group, clinical trial. //J Sex Med. 2013;10:1575–84.
  3. Cordeau D., Courtois F. Sexual disorders in women with MS: assessment and management. //Ann Phys Rehabil Med. 2014;57:337– 47.
  4. Kingsberg S.A., Wysocki S., Magnus L., Krychman M.L. Vulvar and vaginal atrophy in postmenopausal women: findings from the REVIVE (REal Women’s VIews of Treatment Options for Menopausal Vaginal ChangEs) survey. //J Sex Med. 2013;10:1790–9.
  5. Lev-Sagie A. Vulvar and vaginal atrophy: physiology, clinical presentation, and treatment considerations. //Clin Obstet Gynecol. 2015;58:476–91.
  6. Nappi R.E., Kokot-Kierepa M. Vaginal Health: Insights, Views and Attitudes (VIVA) – results from an international survey.// Climacteric. 2012;15(1):36–44.
  7. Parish S., Nappi R., Krychman M. et al. Impact of vulvovaginal health on postmenopausal women: a review of surveys on symptoms of vulvovaginal atrophy //Int J Womens Health. 2013; 5: 437–447.
  8. Portman D.J., Gass M.L. Vulvovaginal Atrophy Terminology Consensus Conference Panel Genitourinary syndrome of menopause: new terminology for vulvovaginal atrophy from the International Society for the Study of Women’s Sexual Health and The North American Menopause Society. //Climacteric. 2014;17:557–63.
  9. Sinha A., Ewies A.A. Non-hormonal topical treatment of vulvovaginal atrophy: an up-to-date overview. Climacteric. 2013;16:305–12.
  10. Sturdee D.W., Panay N. On behalf of the International Menopause Society Writing Group. Recommendations for the management of postmenopausal vaginal atrophy. Climacteric. 2010;13(6):509–522.
2017-12-15T11:21:18+00:00Πέμπτη, Νοέμβριος 30, 2017|